Η εννοια της αγριότητας εχει μεταλλαχθεί με το πέρασμα των αιώνων. Απο την πρώιμη σημασία της αγριας φύσης των προϊστορικών και αρχαίων χρόνων, μεχρι τη σημερινή αγριοτητα της καθημερινότητας του τεχνολογικού κόσμου. Στην εργασία μας επιχειρησαμε να αποτυπώσουμε την αγριότητα της σύγχρονης εποχής. Εχοντας στο επίκεντρο τον άνθρωπο του 21ου αιώνα, σε μια αφαιρετικη κατασκευή απο πινεζες και πλαστελίνη, "χτισαμε" γυρω του τα τείχη που κατα την αποψη μας εχει υψώσει ο σημερινός άνθρωπος γύρω του με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Εχοντας πλέον προσαρμοστει 100% σε ενα νεο περιβάλλον το οποίο κατασκευασε ο ίδιος, ο άνθρωπος έχει οχι απλως ξεχάσει, αλλα εχει προσπαθήσει να καταπνίξει την πραγματική του φύση και τα ζωωδη ενστικτα του, με τη βοήθεια της νοημοσυνης. Συμβολικά λοιπον, ορίσαμε τα, φαινομενικα, αυστηρά αλλα στην πραγματικότητα αδύναμα τείχη με ευθείες μαυρες γραμμές, αφηνοντας απέξω την αγριοτητα της φύσης, την οποια επιλεξαμε να απεικονισουμε με τσαλακωμενο στρατσοχαρτο και πινεζες. Ωστόσο, παρατηρουμε οτι τα τειχη δεν εινει ερμητικά κλειστά. Στις γωνιες ειναι ανοιχτά, και εχουμε τοποθετήσει τα βασικοτερα σύμβολα που καθορίζουν τη ζωή και τη συμπεριφορα του ανθρωπου της εποχής μας: ο χρόνος (που ποτέ δεν ειναι αρκετος), το χρήμα, και οι ρυθμοι της ζωης των σύγχρονη μεγαλουπόλεων. Ολα αυτά εχουν φραξει την επαφή του ανθρωπου με την ιδια τη φυση. Παρολα αυτά, υπάρχει πάντοτε ενα ανοιγμα, μεσα απο το οποίο καταφερνει και επανέρχεται η αγριότητα. Διότι όσο και αν προσπαθεί ο άνθρωπος να αποκοπεί απο τη φυση του και να ξεχωρισει απο τα υπολοιπα ειδη του πλανήτη, εκείνη παντοτε βρισκει τρόπο να εκδηλώνεται σε πολλές περιπτώσεις της ζωης του.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου