140119_14

Ο ΚΗΠΟΣ

 Το παλιό σπίτι στο τέλος του δρόμου ξεχώριζε σε όλη τη γειτονιά, κυρίως λόγω του μοναδικού του κήπου μπροστά από το σπίτι και με θέα τον δρόμο. Παρά την παλαιότητα του κτιρίου, ο κήπος του ήταν μονίμως φροντισμένος. Το πρώτο πράγμα που έβλεπες όταν έφτανες στην είσοδο, ήταν οι ψηλοί θάμνοι, περίπου στα 2 μέτρα, αποτελούσαν τον φράχτη ολόκληρου του τετράγωνου κήπου, ενώ στη μέση του φράχτη υπήρχε η ψηλή, σιδερένια είσοδος, με τις ευθύγραμμες γεωμετρικές σιδεριές της. Μπαίνοντας από την είσοδο υπήρχε ένα λιθόστρωτο μονοπάτι σχήματος Τ, με τον κορμό του να δημιουργεί έναν, ευθύ μακρύ διάδρομο. Εκατέρωθέν του υπήρχε μία σειρά  από περίτεχνα κλαδεμένες αμυγδαλιές, γεμίζοντας τη διαδρομη ακανόνιστες σκιές (σχεδόν γλυτπικές), εκτεινόμενες μέχρι την είσοδο του σπιτιού, μάλιστα κάποιες ώρες της μέρας στόλιζαν τους παλιούς χοντροκομένους τοίχους   του σπιτιού,δημιουργώντας γλυπτικές μορφές πάνω τους.οδηγούσαν προς το σπίτι. Ανάμεσά τους αλλα και σε μεμονωμένες συστάδες ξεπετάγονταν δυναμικά, εθυτενη ψηλά δέντρα, κυρίως κυππαρίσσια και λεύκες καθόριζοντας και οριοθετοντας ξεκάθαρα την πορεία.Συνολικά  καλύπτοντας κατα το ήμισυ τη διαδρομή αυτή και ταυτόχρονα αφήνοντας ετσι μια ευθεία φωτεινή γραμμή κατά την διάρκεια της ημέρας  που φώτιζε  το μακρύ λιθόστρωτο καλντερίμι. Προς το τέλος (λίγο πριν το σπίτι) η διαδρομμή ακολουθύσε δύο κάθετες και αυστυρά συμμετρικές διακλαδώσεις, ετσι ώστε να δημιουργείται μια εγκάρσια ζώνη από λιθόστρωτο (μικρότερου πλάτους) όπου οδηγούσε στους κήπους και ταυτόχρονα σε 2 μικρές λίμνες .

Η γερικη κουκουναριά όμως ήταν στην ουσία το βασικότερο στοιχείο που κανε αυτον τον κήπο τόσο ζωντανό μεσα στον χρόνο. Εκατό χρόνια στεκόταν εκεί αγκαλιάζοντας με τις ακανόνιστες ρίζες της το επιβλητικό ορθογώνιο σχήμα της μίας απο τις δύο λίμνες, ενώ η ομπρέλα που δημιουργούσε η κόμης της καλυτε και τις δύο, ενώ έγερνε αισθητά προς την πόρτα του εξώστη στο όροφο του σπιτιου. Το θρόισμα απο τις βελόνες της κόμης του, διαπερνούσε κάθε σπιθαμή του κήπου αυτού.